Erromatarren menpean egon zen garaian, K.o. I. eta II. mendean bizi izan zuen Irungo hiriak bere oparotasunik handiena. Hiru galtzadak bat egiten zuten gunea zen: Lugon (Galizia) hasi eta, Kantauriko itsasbazterraren paraleloan, penintsularen iparra alderik alde igarotzen zuena bata; Tarragonan hasi eta Ebro ibaiaren ibarra gurutzatzen zuena bestea; eta Bribiescatik (Burgos) zetorrena, hirugarrena. Irunen bat egiten zuten Bidasoaz gaindi Galiara egiteko.

Erromatarren garaiko hiria itsasertzean zegoen kokatua, Bidasoa ibaiaren bokalean eratzen den estuarioaren bazterrean, Junkal elizaren inguruan eta Beraungo muinoaren magalean. Egungo Santiago kalean egin berri diren indusketa-lanek agerian utzi dute erromatarren garaiko portu bat.

Ama Xantalengo nekropolian aurkitutako aztarnek eta Aiako Harriaren magalean diren mea-zuloek ere agerian uzten dute erromatarrak lurralde honetan ibili zirela. Aiako Harriko mea-galeriek argi adierazten dute meak etengabean eta luzaroan ustiatu zituztela. Baliteke erromatarren araberako bizimoduak VIII. mende arte iraun izana, nahiz eta tartean inbasio, arpilatze eta gudu ugari gertatu ziren.